Let’s get physical, physical
Wanna get physical, physical...

Gott lag síðan í gamla daga

Já, ég er bæði með hressa sögu, og hræðilegar fréttir..byrjum á hressu sögunni.

Ok, í gær, föstudag, fór ég í Bónus að versla e-ð.  Ég var að kaupa nokkra hluti, poppbaunapoka, mjólk, banana og m.a. annars hamborgara sem kostuðu um 700 kr.  Svo íslenski strákurinn á kassanum var búinn að renna öllu í gegn og ég átti að fara að borga...

Kassastrákur:  Já, þá er það 183 kr.
Ég:  183??
Kassastrákur:  Jebb, 183.
Ég:  183, fyrir allt þetta??  (og benti á fullan innkaupapokann)
Kassastrákur:  Já.

Svo ég rétti honum bara 500 kall og fékk 317 til baka.  Þegar ég var kominn út í bíl ákvað ég að skoða miðann, þó að Bónus sé ódýrt þá bjóst sé alls ekki við að þetta myndi bara kosta 183 kr, sérstaklega í ljósi þess að hamborgararnir kostuðu 700 kr.  Á miðanum stóð: mjólk, bananar, poppbaunapoki, hamborgara, -10 poppbaunapokar, kók.....

-10 poppbaunpokar??  Jebb, af einhverjum ástæðum stimplaði Kassastrákurinn -10 poppbaunapokum, svona eins og ég hefði verið að skila 10 poppbaunapokum!!  Hvernig hann fékk það út veit ég ekki...en ég græddi á þessu.  Og samkvæt miðanum þá átti ég að fá 183 krónur til baka!!  Því að allir þessir 10 poppbaunapokar kostuðu meira en það sem ég keypti...
alltaf að græða...

Svo koma hræðilegu fréttirnar...

Playstation 2 tölvan mín er dauð!  Jebb, hún fer alveg í gang og allt það, en það er ekki lengur hægt að tengja hana við sjónvarp...og þá er nú lítið hægt að spila PES..
Núna er ég mikið að spá í hvort ég kaupa mér aðra PS2, eða bara glænýja tölvu í sumar, þá Xbox eða PS3.  En efast samt um að ég kaupi nýja tölvu í sumar, þar sem þetta er ennþá fáranlega dýrt, á meðan að PS2 kostar bara 13 þús, sirka.  En, eins og staðan er í dag þá á ekki efni á því að kaupa PS2 tölvu núna..þannig að ég er að spá í að gera smá söfnunarátak, svo fólk á öllum aldri geti lagt inn á mig einhvern smá pening, svo ég geti keypt mér nýja tölvu!  Sameinumst hjálpið mér (sungið undir laginu “sameinumst hjálpum vér, sem minna mega sín...” you know it). 

Reikningsnúmerið er 0132-26-14975  Kennitala er 2011873119.  Þið megið leggja eins MIKIÐ og þið viljið!!!  100 þúsund kall er vel þegin, því allur afgangur rennur til góðgerðarmála...honestly..alvó..

En jájá, nóg í bili, bæjó.  Ís einhvern tímann?

Ég finn mig knúin til að segja frá þessu...

Pétur Halldórsson sendi mér þetta á msn:

"vísindakirkjan er á móti sálfræði og heldur við og við mótmælagöngur gegn sálfræði. hún segir einnig að sálfræði sé orsök fyrri heimsstyrjaldarinnar, valdagöngu Hitler og Stalíns, minnkandi menntunnar í BNA, stríðanna í Bosníu og Kosovo og 9/11 árásunum"

Ég varð að sjálfssögðu mjög hissa við að lesa svona fáranlegar staðhæfingar svo ég fór að grennslast aðeins um þetta.

Innan vísindakirkjunnar eru samtök sem kallast Citizen Comission on Human Rights, CCHR.  Ok, hljómar sem mjög góð samtök, hjálpa fólki og e-ð, en neibb, svo er sko ekki.  Þetta er ekki beint samtök innan vísindakirkjunnar, en markmið þessarar samtaka eru allt hugmyndir L. Ron Hubbard, stofnanda vísindakirkjunnar.  Markmið þessara samtaka er að berjast gegn "mannrétindaglæpum sálfræðinnar", glæpum eins og rafstuðsmeðferð, psychosurgery, involuntary commitment og lyf handa börnum, og svo það besta, rasismi.  Þið eruð örugglega að hugsa það sama og ég.  WHAT?  Rasismi, hvernig getur sálfræði tengst rasisma?

Jújú, vissulega voru hér áður fyrr gerðar meðferðir við ýmsum kvillum með rafstuði, en það er svo langt, langt, langt síðan að það var viðurkennd aðferð, að það er bara fyndið að þessi samtök skulu enn vera að berjast gegn þessu, að berjast gegn einhverjum sem er ekki notað í dag.  Rafstuð er lítið notað í dag, og þegar það er notað er það í svipað miklum mæli eins og þegar þú færð rafstuð frá einhverju gríndóti.  Svo sem eins og trúðar eru oft með í höndinni, þú tekur í höndina á trúðnum og þú færð rafstuð, þér bregður, en færð svo sannarlega ekki einhvern varanlegan skaða. 

Þeir eru á móti lyfjagjöfum til barna sem tengjast sálfræðilegum kvillum.  Hafa farið í mótmælagöngur sérstaklega gegn rítalíni og segja að athyglisbrestur og ofvirkni sé bara e-ð sem er ekki til! 

Involuntary commitment er e-ð sem er bannað í siðareglum sálfræðinga.  Allar tilraunir í dag eru gerðar með einstaklingum sem bjóða sig fram við að taka þátt í tilraun, það fer engin tilraun fram í dag þar sem fólk bara vill ekki taka þátt í tilrauninni.  Jújú, oft eru fyrirmælin viljandi höfð villandi, til að kanna ákveðin áhrif og svona, en aldrei er tilraun framkvæmd án þess að fólk hafi boðið sig fram við að taka þátt.  T.d. þegar verið er að prófa ný þunglyndislyf þá er einn hópur sem fær nýju pilluna, annar sem fær enga pillu, og svo einn sem fær bara hveitipillu, en fá þau fyrirmæli að þetta sé alvöru lyfið.  Þannig er hægt að sjá hvort að þetta sé í alvöru lyfið sem lækni þunglyndið, eða bara þessi svo kölluðu lyfleysuáhrif.  Fólki er ekkert rænt af götunni og þeim hent inn á tilraunastofu!  Og þetta með rasisma, ég sá engin rök bakvið þær ásakanir, svo það er bara bull til að fá fólk með, enda er rasismi e-ð sem fólk vill berjast á móti í dag, mjög trendy.

"psychiatric theories that man is a mere animal have been used to rationalize, for example, the wholesale slaughter of human beings in World Wars I and II.”

Þetta er það heimskulegasta sem ég hef lesið.  Að sálfæði kenningar hafa verið notaðar til að rökstyðja slátrunina í fyrri og seinni heimsstyrjöldinni??  Þær kenningar sálfræðinga að við séum meira og minna dýr byggist á því að við höfum sömu þarfir og dýr.  Þörf fyrir mat, skjóli, mökun og svo framvegis, en einnig svipaðar tilfinningar eins og árásargirni, undirgefni og að vera yfir einhverjum hafður svo dæmi séu nefnd.  Hvernig þessi kenning rökstyðji slátrunina í Heimstyrjöldunum tveim skil ég ekki, að það sé í eðli okkar að slátra öðrum?  Nei, um það snýst kenningin ekki, hún snýst um að við höfum svipaðar þarfir og langanir og dýr. 

Það er til merkilegt safn í Californíu sem er rekið af CCHR, heitir Psychiatry:  An industry of death!  Hvorki meira né minna.  Á slóðinni fyrir neðan eru einhverjar myndir frá safninu, þar eru fyrirsagnir á veggjunum eins og

“The significance of racial hygene did not become evident to all aware Germans

until the political activities of Adolf Hitler and only through his work has

our 30 year long dream of translating Rassenhygene(?) into action finally become

a reality.”  Ernst Rudin, sálfræðingur.

Ok, svo af því að einn!!  Einn!  Sálfræðingur var nasisti fyrir mörgum árum, þá er sálfræði á bakvið gereyðinguna á Gyðingum....

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/1/14/Piod_museum_eugenics.jpg

Þetta er á risastórum vegg, eins og þetta sé svona risamál.  Þvílíkt bull!

Sálfræði er mjög ung vísindagrein, og því eðlilegt að í upphafi hafi menn gert mistök sem hafa haft alvarlegar afleiðingar, og jafnvel dauða.  En hvað með læknavísindin?  Hvernig voru læknavísindin á 18. og 19. öld?  Gjörsamlega siðlaus.  Það sem bestu læknarnir í gamla daga voru að gera væri algjörlega siðlaust og bannað í dag.  Skera og pota í heilann á lifandi fólki og sjá hvað gerist.  Eru læknavísindi þá líka siðlaus, orsök seinni heimstyrjaldarinnar og ég veit ekki hvað og hvað?  Nei, bara sálfræðin....  Sálfræði er industry of death, af því að í gamla daga voru gerð mistök þegar menn voru að prófa sig áfram...

http://en.wikipedia.org/wiki/Psychiatry:_An_Industry_of_Death

“The practice of psychiatry is considered by Scientologists to be a form of extortion based upon both secular antipsychiatrists and Scientology doctrine, stating there is no biological evidence to support psychiatric theories of mental disorders. However, unlike secular antipsychiatrists, according to Hubbard all psychiatrists are criminals: "There is not one institutional psychiatrist alive who, by ordinary criminal law, could not be arraigned and convicted of extortion, mayhem and murder. Our files are full of evidence on them."

Þetta feitletraða er bara djók.  Líffræði er stór þáttur af sálfræði í dag, enda er ég núna í námskeiði sem heitir lífeðlisleg sálfræði!!  3 taugasendar eru mikilvægir fyrir heilann, norepinephrine, dópamín og serótónin.  Þunglyndislyf virkja þessi boðefni.  Fólk sem er þunglynnt virðist vera með skort á dópamín boðefninu, sem er boðefni sem tengist vellíðan og hamingju, tilfinningin sem kemur er svipuð og kókaínvíma.  Þegar aukning verður á þessum boðefnum, virðist þunglyndi virka, þannig virka þunglyndislyf.  Líffræðileg staðreynd...feis.  Restin í þessari fullyrðingu er álika heimskulegt.  En það besta kemur hér:

“CCHR follows this line very closely, for instance describing psychiatrists and psychologists as "Professional Rapists, Perverts and Pedophiles"  Málefnalegt og þroskað svar frá jafn stórum samtökum.  Ótrúlegt, gjörsamlega fáranlegt...

Þessi samtök eru e-ð mest djók sem ég hef á ævi minni lesið um...

Ég er að spá í að reyna að senda þessum samtökum póst til að spurja hvernig í ósköpunum sálfræði geti verið orsök 9/11 og allt þetta.  Ég gæti gert annað svona blogg og þá bara um vísindakirkjuna, því þetta er eins allra mesta sýra sem ég veit um!!  En þó bara ef áhugi er fyrir hendi...

Bless og góðar stundir...

Já, ég kominn heim, óbrotinn og allt meira að segja. Nenni svo engan veginn að gera einhverja ferðasögu þrátt fyrir að ferðin hafi verið frábær í alla staði. Komnar myndir inn á myspace ef þið hafið áhuga sem þið getið skoðað, nema auðvitað Hrafnhildur...

Í ár er hlaupár, var ekkert búin að pæla í því fyrr en í morgun þegar ég var að hlusta á útvarpið og þá kom einhvers staðar fram að það væri hlaupár. Ég veit ekki af hverju, en af einhverjum ástæðum andvarpaði ég rosalega þegar ég fattaði að það væri hlaupár. "ooooh, ertu ekki að djóka, er hlaupár núna??" Fokk. Veit ekki af hverju ég andvarpaði svona...einhver innri ótti við hlaupár af því að þá er árið öðruvísi, ekki svona einfalt og þæginlegt eins og áður....aðeins að drepa tímann áður en videoið mitt uploadast...72% komið.

Ég er sem sagt að upload einu videoi sem ég tók úr ferðinni, en það er video af Jóni Skúla, litla frænda mínum sem er þriggja ára. Í ferðinni heyrði hann 3 brandara sem voru eftirfarandi.

Pera, appelsína og banani voru í partýi. Allt í einu varð allt dimmt. "hva, hver slökkti ljósin?" spurði appelsínan örvæntingarfullri röddu. En þá sagði bananinn hughreystandi röddu, "nú, peran fór!"

Svo tómatssórubrandarann sem allir kannast við. Og svo brandarann með Engan og Haltu kjafti.

Enginn og Haltu kjafti voru í partýi. Allt í einu tók Enginn á því að detta út um gluggann. Haltu kjafti hringdi í lögregluna og sagði æstri röddu "Enginn datt út um gluggann, enginn datt út um gluggann" Þá sagði löggan rólegri röddu "Það var nú gott" "Nei sko, þú skilur ekkji, Enginn DATT út um gluggann" Þá sagði löggan "já ég veit, það var nú gott", en Haltu kjafti hélt áfram að reyna að tilkynna slysið "Enginn datt út um gluggann, Enginn datt út um gluggann", en löggan sagði aftur "Það var nú gott, en hvað heitir þú væni?" "Haltu kjafti" og svo skellti Haltu kjafti á.

Þessum þrem bröndurum tókst Jóni Skúla að mixa skemmtilega saman.

Mér fannst þetta drepfyndið á momentinu, var sko aðfangadagskvöld og svona.

En, yndislegt að hitta ykkur í gær. Gerum það aftur! Jesss, stay in touch! Jess! Og já, ég náði öllum prófunum mínum..

Já, hver hefur ekki spáð í því hvað gerist þegar maður setur kött inn í örbylgjuofn?

Núna er loksins komið svarið! Sjáiði þetta!!!

Hæ
Smá svona til að sýna að ég er ekki dauður

Búin að kaupa allar jólagjafir, er mjög svangur, er að fara til Austurríkis 22. des, klára prófin 21. des, kem heim frá Austurríki eftir áramót, og já ég er að fara á skíði, prófatíminn er ekki skemmtilegasti tími ársins, ég skipti um rúmföt um daginn, það var gaman, fékk mér líka ís og allt, held að typpið mitt sé byrjað að vaxa aftur eftir að ég skar það af, kannski verð ég svona eins og í einhverri skrímslamynd, sker eitt typpi af og þá vaxa 2 í staðinn, ef ég sker þau typpi af þá vaxa 2 í viðbót og þá er ég kominn með 4 typpi, imagine that!!  Töfratyppi.

Ok bæ 

Hvað er svona merkilegt við að vera þula hjá Rúv??? Af hverju var svona mikið fjaðrafok í kringum þetta, alltaf e-ð í blöðunum um hve margir voru búnir að sækja um og ég veit ekki hvað og hvað, hvert er heimurinn að fara. Jújú, þá er örugglega ágætt að vera þula, sitja þarna og lesa af skjá hvað er næst á dagskrá, og svo brosa. Ekki mjög erfitt starf, nema þau eigi að skrifa textann sjálf, úúúú, æjæjæj það er sko krefjandi vinna!! Núna, eftir að EIN þula er geðveikt vinsæll bloggari, þá er bara geðveikt eftirsóknarvert og nánast virðingarvert að vera þula. Uh já ég vann hjá Símanum í 2 ár, fór svo að vinna hjá 365 um tíma, já og tók þátt í fegurðarsamkeppni, var svo þula í 3 ár, og núna er ég GEÐVEIKT vinsæll bloggari og ég er að fara að græða pening á þessum bloggum með því að skella þeim í bók! Þetta er sko manneskja sem allir vilja ráða í dag, það get ég sagt ykkur. Og ekki nóg með það að það sé búið að ráða 4 þulur í viðbót, heldur er líka búið að skella nýjum bakgrunni. Nei nei, þetta eru bara of miklar breytingar fyrir mig, ég höndla þetta ekki. Allt að verða vitlaust í bloggheiminum!

Mér finnst að fyrir svona stóra ráðningu hefði Rúv átt að gera raunveruleikaþátt um þessa ráðningu.

"Í byrjun voru 220 manns, núna, eru eftir 10" ATh, dimm rödd sem segir þetta. Þetta myndi vera svona eins og Idolið, fullt af svona 200 ógeðslega ljótu og feitu fólki sem villa verða þula hjá Rúv, og allir Íslendingar hlæja heima hjá sér með poppkornið og Coke zero "hahah, heldur þessi að hann geti orðið þula, hvað er að fólki? Hahah" Síðan verður köttað í svona 30 og þar eiga þeir að vinna saman að því að skrifa texta fyrir eitt föstudagskvöld, og svo eru 20 reknir heim, en 10 halda áfram í mögnuðum raunveruleikaþætti!! Spennó, en núna byrjar alvaran þar sem bara einn dettur út í hverri viku, og allir eiga að reyna að kynna e-ð sjónvarpsefni undir geðveikt erfiðum aðstæðum. Þetta gætu verið aðstæður eins og "úps það gleymdist að skrifa textann, þú verður bara að spinna e-ð um myndina" eða "þú átt að kynna bíómynd sem er frá Túrkmenistan og verður að segja nöfnin á leikurunum og leikstjórunum" eða önnur þvílíkt krefjandi verkefni. Já og ef þið viljið ímynda ykkur hversu erfitt það er að segja túrkmenísk nöfn þá er það örugglea e-ð í líkingu við þetta: http://www.youtube.com/watch?v=egIPNUI_K4o

En jæja, ég fékk bara e-ð tjáningarkast um þulur, vona að þið hafið skemmti ykkur vel, og svo fer bráðum vonandi að koma e-ð krassand á síðuna eins og typpamyndir eða e-ð. Endilega tjáið ykkur um e-ð krassandi sem þið viljið fá.

Frábært, æðislegt, stórkostlegt, geðveikt, frábært, fokking hell.  Var búinn að skifa ágætlega langt blogg, eða bara svona semi langt, skráning á færslu ok, "skráning á færslu tókst", en nei, síðan kom bara engin færsla, ekkert blogg, ekkert ekki neitt, hvað er að???  Ég hata þetta kerfi, spurning um að finna nýtt kerfi, enda er þetta ekki í fyrsta skipti sem blog.central klikkar...

Maggi segir drepum það, jájá, það væri alveg réttlætanlegt, en ég nenni ekki í jail, pottþétt eki Sýn2 þar sem þýðir enginn enski bolti!!!

Já, svo mun ég halda áfram að selja hluti í framtiðinni, hvort sem það verður hér eða í öðru blogg kerfi.  Dæmi um það sem mun vera til sölu er sálin mín, líkamshárin mín, my third nipple, eitt nýra, hrákudallur (kemur væntanlega bráðlega, er bara í pósti núna) og fleira og fleira...

sjáumst 

Uh ja, þetta blogg kom átti að koma síðasta föstudag, var sem sagt bloggtilraun nr. 2 á föstudaginn, en kerfið var niðri þá, en loksins kom e-ð nýttt.... 

Hérna, minnið mig á að blogga ekki aftur þegar ég er þunnur.  Verð bara þunnur á að lesa svona blogg eins og síðast, svo þurrt og þunnt e-ð.  Annars er afmælið að fara að skella á, það verður geggjað!

Þetta afmæli er að kosta mann smá pening, þannig að ég þarf eiginlega að fara að selja e-ð ef ég á að lifa af út önnina, fátækur námsmaður...   Ætla að auglýsa e-ð hérna og vona að ég fái einhver góð tilboð.

Reður til sölu!

Já, reðurinn minn er til sölu.  Ef þú kaupandi góður kýst að kaupa hann, þá er hann einfaldlega fjarlægður með einni einfaldri aðgerð, svo þú getir tekið reðurinn hvert sem er.  Reðurinn er tilvalin í ferðalagið, við húsverkin, með í partý eða bara til að leika við.  Reðurinn minn er kurteis, hagar sér vel í samkvæmum en getur stokkið eins og köttur á mús þegar á reynir.  Hann er lítið notaður, kattþrifinn og getur tekið á sig ýmsar skemmtilegar stærðir og gerðir.  Reðurinn er á tilboði núna fyrir aðeins 17999 krónur!!  Engin skipti í huga!  Need money!  Áhugasamir hafið samband með því að kommenta hér.

Jæja, þá er laugardagskvöld, spurning hvort maður eigi að yrkja ljóð eða jafnvel gera e-ð ógeðslega óvenjulegt og nördalegt, en ég er ekki nógu hugmyndaríkur núna til að segjast vera að gera e-ð fáranlegt...dem, þið verðir bara að ímynda ykkur að ég sé að gera e-ð fáranlegt því það er ekkert að gerast hjá mér í kvöld og já, ég er bara alveg rosalega óhugmyndaríkur núna...

Afmæli Rúnars í gær, mikil örvun og mjög gaman þar á ferð. Mikil þynnka og skita í dag, ekki alveg skemmtilegustu dagar í heimi, en hey, það verður einhvern veginn að ríkja jafnvægi í heiminum. Partý+drykkja=Þynnka+þreyta. Ef þið viljið flóknari útfærslur á formúlunni, spyrjið bara einhverja af þessum snillingum sem eru í stærðfræði og verkfræði, djís.

Ég var á bókhlöðunni um daginn að læra. Var orðinn soldið svangur og þá byrjuði maginn að góla. Á bókhlöðunni þá er náttla mesta þögn í heimi, og þegar það heyrast svona svakalegar garnagaulir þá er þetta svona eins og sprenjuárás í Írak. Svo var þetta svona ískur, svona eins og e-ð væri að kreistast eitthvert út, bara mjög svipað ískursprumpi! Held að stelpan við hliðina á mér var ekkert alltof hrifinn af þessu hljóði, hún bara skipti um borð, fór á borð lengra frá mér, kallaði mig ógeð og kastaði túrtappanum í mig. Þegar ég kom heim þá ákvað ég að taka upp þessi gaul, enda stórmerkilegt fyrirbæri. Þetta hljómaði einhvern veginn svona.  http://www.radioblogclub.com/open/109337/popcorn/Popcorn

 Klikkið á www-ið til að heyra garnagaulin.

 Anyways, stórafmæli á næstunni hjá mér og Magga, sumir búnir að fá boðið í gegnum síma, en boðskortið er bara í pósti núna...eiginlega..

Takk og bless, haldið öllu alvöru (keep it real)

Jæja, þá er búið að finna þann sem stal kökunni úr krúsinni í gær, en það var Keli sem stal kökunni, og skuldar hann nú mér eina köku. (Og Keli, hvernig var kakan annars, var hún ekki bara góð? Var að prófa nýja uppskrift.)

En yfir í allt annað. Ég er soldið búinn að vera að pæla hvað ég var rosalega harður einu sinni, eða þeas hvað ég vildi vera rosalega harður. Þetta var á 1. og 2. ári í MK, þá langaði mig að vera harðasti gaur í heimi. Hlustaði á metal, gekk í metal peysum og bolum sem voru annað hvort ALLT of stórir bolir, eða bara bolir með fáranlegu sniði. Var með einhvern lubba, fannst samt enginn metall í því, bara vildi ekki vera "hnakkalegur". haha, pælið í því. Ég vildi ganga í Pantera/Megadeth/Opeth bolnum mínum í göngunum á MK og ég vildi að fólk hugsaði "vá hvað þessi gaur er harður, er í Pantera bol og allt, vá maður, þó að hann sé saklaus og krúttlegur í útliti þá er þetta greinilega geggjað harður gaur". Þetta vildi ég, og hélt í alvörunni, að fólk væri að hugsa þegar ég gekk eftir göngum MK.

Ég vildi líka fá mér tattú. Ég skipti svona 2x á dag um hvort ég ætlaði að fá mér Pantera, Megadeth, Metallica eða Opeth logo. Ég vildi vera gæjinn í sundi þar sem fólk hugsaði bara "vá hvað þessi er harður, með Opeth tattú og allt". Þegar ég var á 2. ári langaði mig mest að gera þetta. Pælingin var að þegar við myndum fara til Danmerkur með skólanum, og færum kannski í sund, þá væru dönsku krakkarnir bara "vá hvað þessi íslenski strákur er harður, ég sem hélt að þetta væri bara venjulegur gaur". Þetta hélt ég að fólk myndi hugsa ef ég væri með stórt Opeth tattú á kassanum.....

Svo fannst mér ég þurfa að vera ógeðslega harður í sporthúsinu. Ef það var kannski einhver geðveikt massaður gaur í tækinu á undan mér að lyfta einhverjum 100 kg, á meðan ég lyfti bara 40 kg, þá hugsaði ég "hah, ég er miklu harðari en þessu gaur, ég hlusta á metal, jeee", án þess að hafa nokkra hugmynd um hver tónlistarsmekkur hins var.

Já, svona gat hugurinn farið með mig á meðan ég var ungur og óþroskaður táningur. Ég hálf skammast mín, eða ekkert hálf, ég skammast mín frekar mikið fyrir að hafa hugsað svona. Að ég skyldi vera með einhverja þrá að vera geðveikt harður gaur skil ég ekki. En þetta var bara tímabil, á meðan sumir fara í gegnum það að verða geðveikir hnakkar, þá fór ég í það að reyna að vera harður..eða meira að langa að vera geðveikt harður. Ég er þó ekki að segja að hafi hlustað á metal eingöngu vegna þess að mig langaði að verða harður, ég fýlaði þetta alveg og fýla ennþá, en ég fýla bara annað meira í dag. Tónlistarsmekkur manns þróast og opnast með aldrinum.

já, eitt annað dæmi um mjög metal/harða/barnalega hugsun hjá mér var í þýsku 103. Þá áttum við að læra einhver fornöfn, eða for e-ð, man ekki hvað það hét, en það voru þessi orð:
Aus, bei, mit, nach, seit, von, zu. Sem sagt 7 orð. Íris þýskukennari sagði að best væri að læra þessi orð með því að rappa þau. En nei, ekki ég, ég hugsaði með mér "hah, ég aldrei eftir að læra e-ð heimskulegt rapp, það er ömurlegt". Þannig að ég ímyndaði mér í staðnn að þetta væri Phillip Anselmo (söngvarinn í Pantera) að öskra þetta....og ég lærði þetta bara mjög vel

En já, ég sé fyrir mér að fólk sé hristandi hausinn þegar það les þetta og hugsar "vá hvað var hann að spá þegar hann hugsaði svona"...en svona var ég og ekkert sem ég get gert í því, þetta var skemmtilegt tbl.

já, langt og gott blogg, vona að þið hafið haft gaman af lesningunni

Jæja, þið eruð svona hress já?

Langar að gera e-ð blogg, en veit ekki alveg hvað ég á að skrifa, þannig að ég ætla bara að gera einhvern smá leik..

Hver stal kökunni úr krúsinni í gær?
Það var María sem stal kökunni úr krúsinni í gær!

You know the drill, do it!  (þið þekkið þetta, gerið það

(Ef ekki, þá á María sem sagt að segja:
"Ha ég?"  Gefur okkur það bara að allir segi "já þú" svo segir María "Ekki satt" við segjum þá "Hver þá?"  og þá segir María "það var X sem stal kökunni úr krúsinni í gær.."  og þá segir Herra eða fröken X hver í rauninni stal kökunni úr krúsinni í gær þangað til við finnum sökudólginn...)

Hæ

Ég er búin að vera að pæla aðeins í því sem er ómögulegt, aðallega samt vegna þess að ég er að lesa þessa bók í sálfræði sem heitir How to think about weird things. Sennilega skemmtilegustu tímar í heimi þar sem þetta eru skemmtilegar pælingar og svo er kennarinn snillingur. Svona blanda af Ásgeiri Torfa og Jóni Gnarr...

Hér áður fyrr voru 2 virtir háskólaprófessorar í Harvard sem skrifuðu grein um að stórir loftsteinar hefðu lent á jörðinni og skapað stóra gígja. Vísindaheimurinn einfaldlega neitaði þessu. Margir virtir vísindamenn, m.a. hinn virti efnafræðingur Lavoiser, sögðu að það væri einfaldlega ekki möguleiki. Impossible. Þeir sögðu að það væri ekkert þarna upp í heiminum, og því væri ómögulegt að einhverjir steinar væru að hrynja á jörðina, ég meina hvaðan í andskotanum áttu þeir að koma? Það er ekkert þarna uppi! Annar frægur vísindamaður, Thomas Jefferson, sagði að þessir prófessorar væru bara að ljúga, það væri ómögulegt að einhver steinn falli af himnum.

Þetta héldu menn að væri bara ómögulegt! Einnig töldu menn að maðurinn gæti aldrei flogið. Manninum væri ekki ætlað að fljúga, það væri bara einfaldlega ómögulegt, þeas með vélum.

Menn voru svo gjörsamlega blindir af sínum vísindum að þeir töldu að þetta væri bara ómögulegt. Við förum alltaf eftir einhverjum vísindakerfum. Einu sinni héldum við að Jörðin væri miðja alheimsins og það var kerfið sem við fórum eftir, svo kom Galíleó og sá Venus og tungl Júpíters og þá breyttum við í kerfi þar sem sólin var miðja sólkerfisins. Áður en Darwin kom með þróunarkenninguna vorum við bara sköpuð af Guði, og það var kerfið sem við lifðum eftir.

Ok, menn héldu að það væri ómögulegt að fljúga, loftsteinar ekki til, Jörðin miðja alheimsins, en þeir höfðu rangt fyrir sér. Þannig að ég fór að pæla hvort að það sé e-ð sem við teljum alveg 100% ómögulegt, impossible, eins og að ferðast í gegnum tímann t.d., hvort að það sé kannski hægt? Kannski eigum við eftir að fatta hvernig á að fara fram og til baka í gegnum tímann? Kannski eigum við eftir að fatta e-ð sem við teljum að sé algjörlega ómögulegt. Kannski eigum við eftir að komast að því að e-ð kerfi sem við trúum á og vísindamenn, sé bara vitlaust?

Hverju eigum við að trúa? Trúa vísindunum sem hafa áður komið með slíkar falsspár að við ættum aldrei eftir að geta flogið? Eða eigum við að trúa einhverjum undrum sem er hafnað af vísindamönnum, eins og t.d. að stoppa tímann og svona? Þetta eru miklar pælingar sem ég fór út í eftir að hafa lesið smá í þessari bók.  Held samt að ég treysti vísindunum...

Þetta er líka frábær bók því það eru ágætis kvót á spássíunum. Hérna koma nokkur dæmi:

"Fat woman's bra snaps-13 injured"-Weekly world news Ég dó úr hlátri þegar ég sá þetta, reyndar var ég á Þjóðarbókhlöðunni svo ég varð að halda hlátrinum inni...

"Difficult things take a long time; impossible things take a little longer" Chaim Weizman

Það er líka soldið skitið yfir Bandaríkin. Það var sagt frá einhverri könnun meðal kennara í grunn- og menntaskólum. Hérna eru nokkrir punktar:

43% kennara töldu að sagan um Örkina hans Nóa væri sönn.
19% héldu að risaeðlur og menn lifðu á sama tíma
26% héldu að sumir kynstofnar væri gáfaðri en aðrir

USA suxs jeeee 

Jebb, ég er með þessa bók, How to think about weird things. Ótrúlega hress bók, eða svona, fáranlega heimspekilegar pælingar inn á milli, en svo koma líka ótrúlega skemmtilegar sögur af alls konar fólki

Ég er að fýla það að vera í Háskóla þó að það sé erfitt og svona..þetta er gaman, það er gaman að vera duglegur

Ok nú kemur alvöru blogg, ég lofa.

Þetta var bara smá slys bloggið síðast, ætlaði að vera voða duglegur að blogga, en síðan kom þessi svakalega þörf að skíta...en það er önnur saga.

En já, Háskólinn ekki byrjaður, fer á einhvern kynningarfund á morgun og svo byrjar hann með látum á mánudaginn 3. sept. pældu í því, 3 sept, ég hef ekki byrjað svona seint i skóla síðan einhvern tímann í 8. bekk eða e-ð. Amazing. Svo er ég byrjaður að stunda Brasilískt Jui Jitzu, búinn að gera það í svona 3 vikur, og það er klikkað gaman...ég reyndar sökka ótrúlega mikið í þessu, en þetta er allt að koma...

En já, núna þegar maður er kominn í Háskólann þá fer það að skýrast hvað maður er að fara að gera í lífinu, eða það skýrist svona smátt og smátt næstu árin, og þá fór ég að pæla hvað það er sem mig langaði að verða sem krakki.

Ég get alveg lofað ykkur því að ég sat ekki heima hjá mér þegar ég var 5 ára og hugsaði, "Humm, ég ætla að vera sálfræðingur, það er örugglega geðveikt gaman". Neibb, það gerði ég ekki. Á þessum tíma átti ég bók um einhvern strák sem hét Jakob, ég man ekki alveg söguþráðinn í bókinni, en það var allavegna ein síða í bókinni þar sem voru sýnd svona ýmis störf sem hægt væri að vinna við. Þar var t.d. slökkviliðsmaður, læknir, kafari og ruslakall. Á þessum tíma langaði mig annað hvort að verfa kafari eða ruslakall, því mér fannst búningurinn svo töff. Heh, pælið í því að finnast töff að vera ruslakall. En svo er ekkert rosalega lúðalegt að vera kafari, það er eiginlega soldið töff. Nema það að kafarabúningurinn í þessari bók leit einhvern veginn svona út

Þeas geðveikt stórir og með risahjálm, mér fannst hjálmar alltaf svo geðveikt töff.

Svo vildi ég líka verða lögfræðingur til að rannsaka mál og koma öllum vondu köllunum í fangelsi (þarna var ég svona 10 ára og alltaf að horfa á einhvejrar réttardrama myndir). Svo vildi ég um tíma vera læknir, líffræðingur, fótboltamaður, rallýökumaður, dansari...nei grín, leikstjóri, og þá ætlaði ég að gera mynd með Arnold Schwharsenegger (ég veit að þetta er vitaust skrifað, bara nenni ekki að leita að réttri stafssetningu..) og Van Damme í aðalhlutverkunum og þar myndu þeir drepa ógeðslega mikið af vondum köllum og bara rústa öllu saman. En ég er ekki alveg viss hvort ég geri þá mynd...

Mig langaði líka að vera Björgunarsveitamaður, og þá myndi ég verða geðveikt massaður og með töff skegg, veit ekki af hverju, en þetta var staðalímynd björgunarsveitamanna þegar ég var 10 ára.

Akkúrat núna var allt að fokkast upp, en þetta blogg bjargaðist fyrir horn

En já, þetta er nóg í bili held ég, sjáumst um helgina í afmæli aldarinnar!!

Jæja nú skal sko verða bloggað.

Nú er lífið brátt á enda, enda byrjar háskólinní næstu viku, nei ég segi svona.

Vinnan að verða búin, enda er orðið miklu kaldara og ekki svona sumarveður lengur.  Það hefur ýmsa ók, oh shit

Djöfull ég þarf svo að skíta, heyrðu, ég blogga bara seinna.  

blessa á meðanm 

Yes halló

Ég var að spá í að blogga aðeins á síðuna mína, langt síðan maður hefur verið að blogga....
úff, ég veit bara ekkert hvað ég á að skrifa...hmmm, hvað á ég að skrifa...

vááá ég er bara alveg tómur...

Hmmm

Hey já, ég alltaf eftir að koma ferðasöguna á síðuna mína....hérna kemur hún, ég nenni ekki að bíða lengur eftir að Maggi seti inn myndirnar inn, en MAggi vildi e-ð að við skrifuðum þetta saman. Ef við ætluðum að skrifa þetta saman þá myndi sagan sennilega koma svona sirka í janúar á næsta ári...

En ok, fyrir þá sem ekki vita að þá vann ég þessa ferð í Metallica leiknum í Capone, og var "dreginn" úr pottinum, en ég hef áræðanlegar heimildir fyrir því að það hafi ekki verið neitt dregið heldur bara valinn (enda ætluðu þeir ekkert að fara að senda einhvern gæja út sem vissi ekki hver James Hetfield var (hann er btw söngvari Metallica...))

Á miðvikudeginum (fórum út á föstudegi) vissi ég ennþá ekki neitt, ég vissi ekki hvenær flugið mitt var, hvenær ég átti og að mæta og hvernig ég átti að sækja miðana mína. Ég bara vissi ekki neitt. Maggi var frekar stressaður yfir þessu, sem ég var ekki alveg að skilja, en hann var að segja mér að hringja út um allt til að komast að þessu og var bara orðinn mjög svartsýnn á að við myndum ekkert fara út yfir höfuð! En svo komst hann að því að ferðin var á föstudagsmorningum...en ekki fimmmtudagsmorgninum sem útskýrir af hverju hann var svona stressaður...

En að ferðinni sjálfri. Ég vill bara minna fólk á að ferðin var föstudaginn 13.!! Jebb, óhappa dagur svo sannarlega. Þetta byrjaði þannig að það varð einhverjir tæknilegir örðugleikar þannig að flugið okkar tafðist um 50 min, en við þurftum að bíða í sjálfri vélinni í 50 min! Sem var örugglega ekki gaman en ég svaf bara þá. Þetta þýddi sem sagt að frá því að við lendum, þá höfðum við 20 min til að ná lestinni til Århus (sem er um 4 tímar!) Þannig að um leið og við lentum þá var bara hlaupið og við héldum að fararstjórinn væri að fara að fá hjartaáfall hann var svo stressaður. En við náðum lestinni, en þó ekki allir, voru nokkrir sem voru bara skyldir eftir. En við bara tókum því rólega í lestinni og ekkert að spá í þeim, en svo allt í einu á svona 3. stoppistöð, þá hoppar fararstjórinn úr lestinni og við ekki ennþá búin að fá lestarmiðana okkar! What?!?! Hvað í andskotanum..! Ok, ekkert panic, við hringjum bara í gsm númerið sem er á blaðinu sem við fengum. Við hringjum, en þá svarar einhver kona, en þá hafði fararstjórinn gleymt gsm símanum á skrifstofu Iceland Express og þá fór maður svona að pæla í því hvort að þetta væri í alvörunni fararstjóri eða bara einhver náungi.

En ekkert panic, konan í símanum sagði okkur frá númerinu sem hann var með þarna úti og við hringdum í það, en þá hafði hann hoppað úr lestinni til að ná í hina farþegana sem voru skyldi eftir á Kastrup. Frábært, vá, frábært hjá þér. Hann skyldi líka töskuna sína eftir í lestinni og við þurftum bara að sjá um hana, frábært. En sem betur fer var einhver annar náungi, þó ekki fararstjóri, með lestarmiðana okkar og lestarferðin reddaðist. Fararstjórinn var svo bara í beinu símasambandi við okkur, eða Magga, og við leyddum bara hópinn á hótelið

Nú lestin skilaði sér á áfangastað og við höfðum þá 20 min frá því að við komum á hótelið og þangað til rútan kom til að skutla okkur á tónleikana. Við fengum sem sagt herbergi, en það var ekki víst fyrir ferðina hvort við myndum fá herbergi í Århus, og nýttum þessar 20 min til að skíta, éta og byrja að drekka, ekkert nema fjör.

Þá er komið að tónleikunum. Ég mætti þarna upp í rútu í stuttbuxum (eða svona kvartbuxum) og bol og bjóst við einhverju heimsmeti í svita. Þegar á tónleikana var komið komst ég að því að tónleikarnir voru úti, jebb þetta voru útitónleikar, en sem betur fer var ágætt veður og það rigndi bara smá í lok kvöldsins
Úff….tilfinningin að sitja þarna á grasinu, með bjór, ótrúlega slakur á því, bíðandi eftir Metallica, er einhver sú besta sem hef fengið, þetta var svo gaman að vera þarna á þessu ristastóra túni drekkandi þennan ógeðslega kalda og góða bjór! Oh mig langar að vera þarna aftur…OG það sem meira er, að það voru allir svo slakir á því, allt kvöldið sá ég engin slagsmál eða einhvern derring, allir bara slakir og kurteisir. Þetta var bara eitt besta kvöld lífs míns, tónleikarnir ótrúlegir og ógleymanlegir. EN!! Tónleikarnir gengu ekki ósmurt fyrir sig, ónei, þetta var nátturlega föstudagurinn þrettándi...

Í lagi nr. 2, sem var For Whom The Bell Tolls, fokking awesome lag, þá bara allt í einu datt hljóðið út, og það bara heyrðist ekki neitt!!! Fyrst héldum við að þetta væri e-ð planað, en eftir svona 5 min þögn þá áttuðum við okkur á því að þetta var bara slys. Hljóðkerfið datt út, frábært, og fólk byrjað að púa á hljóðmennina og allt að verða brjálað (bjóst samt við meira chaos og svona riot, en Danir eru nátturlega svo slakir á því alltaf, með sinn bjór). En þetta tók ekki nema 5-10 mín og Metallica byrjuðu aftur að spila á fullu og OMG hvað þeir voru geðveikir! Shit!! Bestu tónleikar í heimi...

Daginn eftir vöknuðum við bara góðir og skelltum okkur til Köben. Fengum fyrst ekki herbergi á hótelinu sem við allir hinir voru á, vorum þá sendir á þetta frábæra hótel þar sem herbergið var ekki mikið stærra en herbergið mitt, og þá var búið að troða klósett og sturtu inn í þennan kústaskáp líka. En baðherbergið var eiginlega bara sturta með vaski og klósetti, það voru sem sagt engin skil milli gólfsins á baðherberginu og gólfsins í sturtunni...

Ég hefði sett inn mynd af baðinu, en nei, það er því miður ekki hægt. Ekki bara út af Magga, nei nei, heldur líka út af einhverjum heimskum dyraverði sem eyddi ÖLLUM myndunum af vélinni hans Magga!!! Við fórum sem sagt á þennan mjög svo skemmtilega stað sem kallaðist The Rock og vorum þar í dágóðan tíma og líkaði vel. Svo þegar við gengum út þá vildum við taka mynd af staðnum, en dyrarverðirnir voru e-ð mikið á móti því, en Maggi tók samt mynd. Þá æstust dyraverðirnir e-ð upp og það endaði með því að ég fékk þetta góða glóðarauga...nei grín, þeir eyddu bara öllum myndunum okkar í staðinn J
Við vorum að sjálfsögðu mjög pirraðir yfir því að heimski fávitinn hefði eytt öllum myndunum okkar og hringdum í lögregluna, enda ekkert annað en lögreglumál að dyraverðir hefðu eytt myndum af túristum. Löggan kom og gerði eiginlega ekki neitt, en eftir það urðu dyraverðirnir hins vegar mun kurteisari við okkur og báðust afsökunar á endanum. Fávitar. Ástæðan var samt sú að þeir vildu bara alls ekki birtast á netinu því þeir voru að fá morðhótanir dags daglega (sennilega menn með e-ð óhreint í pokahorninu) og voru hræddir um að einhver á Íslandi myndi þekkja þá á mynd og varð því mjög hræddur um sitt eigið líf. Já meðan ég man, dyravörðurinn var svartur, eini svarti dyravörðurinn á staðnum....bíðið róleg ég ætla ekki að vera með neina sleggjudóma hérna...

Nú af því að öllum myndunum okkar var eytt ákváðum við að reyna að fá myndirnar okkar aftur með því að taka nýjar myndir með einhverju fólki, jebb við vorum soldið mikið fullir. Þannig að við hlupum að fullt af áhugaverðu fólki og tókum myndir af þeim með okkur, voða gaman allt saman. Við tókum myndir af einhverjum svertingjum þar sem einn af þeim leit út út eins og Ronaldinho (sjá mynd af Ronaldinho að neðan), einhverjum svertingja sem pósaði mjög vel með mér en heimtaði svo strax að myndinni yrði eytt (hvað er málið með þessa svertingja þarna!!!), wierd..svo einhverjum homma sem vildi bara taka mig á staðnum, var alltaf að kalla mig Mister Iceland og segja hvað ég væri með falleg augu og bað mig sí og æ að vera hommi, en ég afþakkaði kurteisislega.

En þetta var feikilega skemmtilegt kvöld, komum heim kl e-ð um 5-6, alveg hellaðir á því, sjett, ég hellti óvart vatni á fötina hans Magga og e-ð voða vesen, svo sofnuðum. Og þá er komið að því hvernig ég fékk þetta glóðurauga....

Ég vaknaði á gólfinu, að drepast í hausnum, leit í spegil og var með örfínan skurð á gagnauganu...ég sem sagt datt úr rúminu um nóttina eða að ég hafði dúndrað hausnum í stálstigann í kojunni og þannig fengið skurðinn, en ég bara veit ekki hvernig þetta gerðist, ég var allavegna steindauður þegar þetta gerðist...

En næsta dag þá var planið að versla í Köben en þar sem þetta var sunnudagur og Danir eru aumingjar að þá voru nánast allar búðirnar lokaðar. Við vorum ekkert þunnir eða neitt, en við vorum svo syfjaðir og þreyttir, enda þurftum við að vakna kl 11 og skila herberginu þannig að við nenntum ekki að hanga þarna í Köben og gera ekki neitt....

Þannig að við gengum á lestarstöðina og ætluðum bara að skella okkur á Kastrup og sofa þar í einhverjum stól (klukkan var ekki nema um 3 og flugið var kl 9), en þegar við vorum að taka töskurnar okkar úr öryggishólfinu á lestarstöðinni gekk einhver stúlka að okkur og byrjaði bara að tala við okkur alveg upp úr þurru. Við töluðum við hana í um 2-3 klukkutíma, en hún var norsk 22 ára stelpa sem var bara ein þarna í DK að ferðast og gera ekki neitt, svaf í runna kvöldið áður t.d. Mjög sérstök stelpa en samt mjög gaman að tala við hana

Við fórum heim og Maggi ætlaði sko að skrifa þessa löngu ferðasögu um leið og hann kæmi heim...það gekk ekki alveg eftir hjá honum...en loksins loksins er ferðasagan komin á síðuna, þannig að þið getið hætt að væla...